Categorieën
Colombia In Beeld

In beeld – Streetart in Colombia

De steden Bogotá en Medellín in Colombia is beroemd vanwege zijn kleurrijke street art. Toen ik afgelopen december/januari in Colombia was, heb ik mijn ogen uitgekeken naar de explosie van kunst en kleur dat streetart is. Kijk mee in dit fotoblog!

Bogotá

Er  zijn in Colombia regels dat als je toestemming hebt van de eigenaar van een pand en van de gemeente, je zelfs legaal muren mag versieren met schilderingen en tags. Colombia is een land met een grote diversiteit in de natuur en in de etnische samenstelling van de bevolking; beide invloeden zie je veel terug in de streetart. Dus veel tropische vogels en andere dieren, afbeeldingen van indianen en patronen met etnische invloeden. 

Dat graffiti en streetart tegenwoordig een van de paradepaardjes vormen van het toerisme in Colombia, blijkt uit de weg van het vliegveld naar het centrum van de Bogotá. Langs de totale route zijn aan beide kanten van de snelweg enorme muurschilderingen te zien, die in opdracht van de Colombiaanse overheid geschilderd zijn. Ze vormen zo dus eigenlijk het eerste visitekaartje voor reizigers die aankomen in Bogotá!

Comuna 13

Misschien heb je deze wijk voorbij zien komen in aflevering 3 van ‘Wie is de Mol‘ of heb je op een andere manier van de wijk gehoord of er het één en ander over gelezen. 

Voor de streetart in Medellin ga je naar de wijk Comuna 13. Eigenlijk heet de wijk San Javier. Tot een aantal jaar geleden was Comuna 13 de meest gevaarlijke wijk van Medellín. Tientallen jaren was dit het territorium van drugskartels, bendes en guerrilla’s. Van drugsbaron Pablo Escobar tot FARC en ELN, deze wijk heeft het niet makkelijk gehad. Nog altijd is het niet 100% veilig in Comuna 13, maar de wijk is wel aan de betere hand. Dit is deels te danken aan street art. Net zoals in hoofdstad Bogotá blaast straatkunst Colombiaanse steden nieuw leven in.

Categorieën
Bestemmingen Colombia

Een 3 weekse rondreis door Colombia

Als je aan Colombia denkt, zijn misschien de eerste dingen waar je aan denkt, Pablo Escobar, de guerrilla. De Colombianen werken er hard om dat negatieve imago achter zich te laten. Colombia heeft me echt zo verrast!

Dag 1 – 2 Bogota

We vliegen met een rechtstreekse vlucht naar Bogota, de hoofdstad van Colombia. Op de luchthaven pinnen we wat geld en vertrekken naar ons hotel. De volgende dag gaan we met een gids een stadstour doen. We nemen eerst het treintje dat stijl tegen de berg op ons naar de top van Monserate brengt. Vanaf hier is het uitzicht over de stad geweldig. Omdat we in de kerstperiode zitten, is alles kitcherig versierd, maar we genieten daar ook wel van. Terug naar beneden gaan we met de kabelbaan. Ook nu weer genieten we van het prachtige uitzicht over de stad. Weer beneden wandelen we door “La Candelaria”, het koloniale centrum van de stad.
Zeker een bezoek waard is El Museo del Oro (het goud museum). Het museum toont een buitengewone selectie van de pre-Spaanse goudwerk collectie. Het is de grootste collectie ter wereld. Het Goudmuseum telt meer dan 30 duizend gouden voorwerpen en 20 duizend stukken keramiek, textiel, etc. van de pre-Columbiaanse culturen in het deel van Zuid-Amerika dat nu Colombia heet. In het begin van de avond wandelen we naar het Plaza Bolivar. 
Dit jaar staat Bogotá in het teken van Más Cerca de las Estrellas (dichterbij de sterren). Het Plaza Bolívar wordt omgetoverd in een waar spektakel vol met grote verlichte installaties, vuurwerk, meer dan 50 artiesten en lichtshows. Het evenement geeft visueel de historie van Bogotá weer, zo hebben we ons laten vertellen. Helaas is het zo druk op het plein, dat we er niet op kwamen. Nog een tripje om de Monserate was niet erg succesvol omdat er enorme rijen voor de kabelbaan en treintje stonden. We zijn weer teruggegaan, de hele avond in de rij staan, was geen optie.

Dag 3 Villavieja

We laten Bogotá achter ons en rijden naar het zuiden. In Aipe stappen we over in bootjes, die ons de rivier over varen. Onze bus moet een grote omweg maken en pikt ons aan de andere oever weer op. We rijden door naar Villavieja. 
In de middag brengen we een bezoek aan de Desierto de la Tatacoa.
Officieel is de Tatacoa woestijn geen echte woestijn, omdat het daar nog te veel voor regent en irritatie ontvangt vanuit de omringende bergen. Het gebied wordt daarom een tropisch droog bos genoemd. Het is een prachtig grillig landschap vol bergen, rotsen en cactussen.

Dag 4 – 5 Tierrandentro

Ons hotel ligt vlakbij het National Archeological Park. Samen met een gids wandelen we de volgende morgen langs de diverse onderaardse ruimtes.
Het Archeologische Park van Tierradentro is beroemd om haar geschilderde ondergrondse grafkamers, een UNESCO World Heritage site. 
Deze ondergrondse graven werden gemaakt rond 700 na Chr. en tussen 1930 en 1995 herontdekt en uitgegraven. De meeste graven waren beschadigd en geplunderd door grafrovers. 
Er is niet veel bekend over de pre-Columbiaanse beschaving die de grafkamers maakten. 
We bezoeken een paar van deze grafkamers. ’s Middags maken we een mooie tocht door de omgeving in een Chiva bus.

Dag 6 – 7 San Augustin

In de provincie Huila ligt in de jungle één van de best bewaarde ruïnes van de pre-Columbiaanse cultuur.
Het betreft het wereldberoemde archeologische park San Agustín dat een grote hoeveelheid standbeelden verspreid over de jungle herbergt.
Tussen 1.000 voor Christus en 1500 na Christus leefde de “San Agustín-indianen” in het gebied waar vandaag de dag het archeologische park gevestigd is. 
Het park bestaat uit een indrukwekkende beeldengroep van meer dan 500 beelden.
Het is niet bekend hoe de beschaving aan zijn einde is gekomen. Het archeologische park staat op de UNESCO lijst van wereld erfgoed.
De beelden van de Agustínos in de jungle werden pas in 1914 ontdekt door de Duitse antropoloog Konrad Theodor Preuss. Er hangt er nog steeds veel mystiek rondom het archeologische park dat één van de grootste standbeeldverzamelingen ter wereld herbergt met sommige beelden van wel 7 meter hoog. 

Dag 8 Popayán

We hebben inmiddels het zuidelijkste punt van onze route door Colombia bereikt, Popayán. We blijven één nacht in Popayán. 
De kleine koloniale stad is beroemd om zijn krijtwitte façades (de bijnaam is La Ciudad Blanca, of ‘de Witte Stad’). 
Popayán staat op de tweede plaats na Cartagena als de meest indrukwekkende koloniale nederzetting van Colombia.
Een verwoestende aardbeving in maart 1983 bracht een groot deel van de met zorg gebouwde koloniale huizen en kerken weer naar de grond en kostte honderden mensen het leven. De heropbouw duurde bijna twintig jaar.
We maken een wandeling door het centrum van de stad.
De volgende morgen vertrekken we wat later en is er voldoende gelegenheid om nog wat van de stad te zien. Op het centrale plein verzamelt zich een massa sportieve mensen en om 9 uur wordt het startsein gegeven voor een marathonloop. Voor ons is dit het startsein om weer verder te reizen.
Vandaag moeten we bijna 300 kilometer afleggen naar onze volgende overnachtingsplaats.

Dag 9 – 10 Armenia

We rijden vandaag door het koffiegebied en rondom zien de we koffievelden tegen de heuvels op liggen.
We slapen de komende twee nachten in een finca zo’n vijf kilometer van de stad Armenia vandaan en zullen hier ook oud en nieuw vieren.
In de ochtend van oudejaarsdag bezoeken we Jardin Botanico del Quindio, een prachtige botanische tuin met een mooie vlindertuin. 
Een gids vertelt ons over de vele vogels en vlinders die wij zien. In de middag bezoeken we een koffiefabriek. Een niet erg inspirerende gids legt ons de koffieproductie uit en leid ons rond. Ik had er toch wel meer van verwacht.
Onderweg naar de finca hebben ik, een fles champagne gekocht om het nieuwe jaar te vieren.
We klinken op het nieuwe jaar en zoeken wat later ons bed op, want morgen is weer een reisdag.

Dag 11 – 12 Salamina

Vandaag is het slechts 190 kilometer naar onze volgende overnachtingsplaats, maar we doen er toch ruim 6 uur over om Salamina te bereiken. Het wordt een prachtige rit door de bergen. We eindigen de dag met een wandeling door de stad.Het is moeilijk om door de straten van Salamina te wandelen zonder constant omhoog te kijken waar met bloemen gevulde balkons uit huizen steken.
De volgende morgen rijden we met Willys (een soort jeep) de stad uit en de bergen in. Het wordt een prachtige rit met als eindpunt Bosque Palma de Cera. Van hieruit maken we een wandeling en zien de waxpalm, de hoogste palmboom ter wereld. Het is een mooie wandeling door het glooiende land. 
Op terugweg naar Salamina is het weer genieten van het mooie landschap van Colombia, totdat een omgevallen boom onze weg blokkeert. De chauffeur kapt de meeste takken weg en nu passen we precies onder de stam door en vervolgen onze weg.

Dag 13 – 14 Medellín

Van Salamina reizen we door naar Medellín.
We bezoeken de volkswijk Comuna 13. Nog niet zo lang geleden was dit een van de onveiligste wijken van Colombia. Ondertussen is het tij gekeerd en vind je hier de enige publieke roltrap ter wereld, een wandelboulevard met uitzicht en vooral schitterende graffiti. Een levendige stad met vriendelijke locals en veel hippe cafeetjes. Medellín stond nog niet zo heel lang geleden bekend als ‘de gevaarlijkste stad ter wereld’ omdat het ontzettend veel te maken kreeg met geweld en criminaliteit. Dat kwam doordat het kartel van Pablo Escobar aan de macht was in deze stad. Jaarlijks werden hier dan ook meer dan 4000 moorden gepleegd. 
Tegenwoordig is het niet meer in handen van het kartel en is Medellín getransformeerd tot misschien wel de leukste grote stad van Colombia. We wandelen door het beeldenpark Plaza Botero, een druk plein met tientallen kenmerkende voluptueuze beelden van Fernando Botero, een internationaal vermaard kunstenaar uit Medellín. 
Het bijzondere aan de beelden is dat ze mensen of dieren weergeven in een bizar geproportioneerde, volronde staat. Zowel lokale bewoners als reizigers gaan graag met de beelden op de foto voor een blijvende humoristische herinnering. De kunstenaar heeft vele kunstwerken gedoneerd aan zijn geboorteplaats Medellín. Verspreid over het ruimtelijke plein staan 23 van zijn komische creaties die allemaal een titel van één woord hebben, zoals Hoofd of Paard. Terwijl Diederick een trip maakt naar Guatapé, bekijk ik de rest van de stad. Ik neem de teleférico, oftewel de kabelbaan. Eerst met de metro naar San Antonio en daar overstappen op de kabelbaan. In de kabelbaan klimmen de eerste heuvel over en zien onder ons de stad voorbij trekken. 

Dag 15 -16 Playa de los Angeles

We verlaten Medellin, vliegen naar de kust en rijden door naar Playa de los Angeles.
De tekst in onze reisbeschrijving luidt: “Het witte zand, de palmbomen en de rust maken dit tot een waar paradijs”. Van die rust is echter geen sprake. 
Het is momenteel vakantietijd in Colombia en het hele park staat vol met tenten en caravans. Ook het “ongerepte natuurparadijs” Tayrona wordt overspoeld door toeristen. 
Gelukkig trekken de dagjesmensen aan het eind van de dag weer huiswaarts en kunnen we aan het eind van de dag genieten van de rust.
We slapen hier twee nachten in een hangmat, kan ik nu ook van m’n bucketlist afstrepen.

Dag 17 -20 Cartagena

De laatste plaats die we bezoeken is Cartagena, één van de mooiste steden van Latijns Amerika.
Voordat er aankomen bezoeken we eerst de moddervulkaan van Totumo.
Eigenlijk is het niets meer dan een heuveltje van 15 meter hoog met modder. De krater van het heuveltje zou ongeveer 1500 meter diep moeten zijn en te bereiken door middel van een houten trap.
We verwisselen onze kleding voor zwemkleding en sluit aan bij de rij die met de trap omhoog de vulkaan oploopt.
Een half uurtje later komen we met modder besmeurd weer de trap af om ons in een 50 meter verder gelegen rivier schoon te spoelen. Ze zeggen dat het gezond is. We vervolgen onze weg naar Cartagena.
We worden aan de rand van het oude stadscentrum afgezet en lopen de laatste meters naar ons hotel.
Het oude centrum bestaat uit de drie wijken El Centro, Getsemani en San Diego. El Centro is het drukste en misschien ook wel het mooiste deel van Cartagena. Hier vind je ook de bekende kathedraal en vele mooie pleintjes. 
San Diego is ook heel mooi maar een stukje rustiger en Getsemani is een beetje rauwer. Hier heb je wat minder restaurants en winkels maar juist wel weer veel street-art. Alle drie de wijken hebben zo hun charme. Ook bezoeken we het Castello de San Felipe de Barajas. Het Castillo domineert de heuvel van San Lazaro en kijkt uit over de stad. Het is een van Colombia’s beroemdste plekken. Het kasteel uit de koloniale tijd zal voor altijd bekend staan als de meest onneembare vesting ooit gebouwd door de Spanjaarden in Amerika. Het fort werd gebouwd met bakstenen en rotsblokken, op een heuvel, zodat het voldoende boven de zee uitstak om alles goed te overzien. Iedere beweging van de vijand werd op deze manier zichtbaar voor de Spanjaarden, die de stad met veel succes wisten te verdedigen.
Samen met een gids maken we een wandeling door deze wijken. Zoals zo vaak krijgen we een stortvloed van informatie, te veel om allemaal op te nemen.
Op onze laatste volle dag in Cartagena hebben we een boottocht met snorkelen geregeld. Een relaxt dagje om de vakantie af te sluiten.

Categorieën
Groot-Britannië In Beeld

Zuid-west Engeland & Cornwall in beeld

Tussen Hemelvaart en Pinksteren maakten we een 12-daagse roadtrip door zuid-west Engeland en Cornwall. In dit bericht een fotoverslag van deze geweldige trip. Van Duinkerken gingen we met de boot naar Dover. Vandaar vervolgde we onze weg en begon onze roadtrip door Zuid-west Engeland en Cornwall.
Tijdens deze trip maakten oa een wandeling langs de kust van Boscastle naar Tintagel. Ze zagen Stonehenge en gingen naar Salisbury, de stad die vol hing met ge-origamide duiven. Dit was omdat de spion en z’n dochter die vergiftigd waren in deze stad.
In een uitgebreider verslag van stad naar stad zal ik meer vertellen over wat we allemaal gedaan hebben tijdens de roadtrip door Zuid-west Engeland en Cornwall.

Categorieën
Ethiopië Fotografie The Monochrome Series

The Monochrome series (2)

Afgelopen december deed ik op facebook mee aan een 7-daagse zwart/wit challenge. De opdracht: 7 dagen zwart/wit foto’s van het alledaags leven. Daag 1 vriend uit per dag.
Tijdens deze 7-daagse zwart/wit challenge was het sinterklaas, na de sinterklaas verschenen de eerste kerstspullen en ging het zelfs een weekend sneeuwen. En okee, er zijn er een paar die niet alledaags zijn, maar wel een paar van een hele mooie reis door Ethiopië.
En zie hieronder de gemaakte foto’s.

Dag 1
Dag 2

 

Dag 3
Dag 4

Dag 5

Dag 6

Dag 7

Categorieën
In Beeld Japan

Rondreis Japan in foto’s

Nu ik eindelijk weer een werkende computer heb, werd het de hoogste tijd om de beste foto’s van Japan op m’n blog te plaatsen.
In september hebben we 24 dagen door Japan gereisd en vele foto’s gemaakt.Met onze Japan railpass treinde we het hele land door. Onze reis begon in Tokyo en eindigde in Osaka. We wandelde er een deel van de pelgrimsroute. We gingen naar Naoshima en zagen daar de iconische gele en rode pompoenen. We badderde in onsen. De deden Kyoto op de fiets en zagen oa het bamboebos, het gouden paviljoen (Kinkaku-ji), gingen vlak na zonsopkomst naar Fushimi Inari, één van de meest gefotografeerde locaties van Japan. Over de plaatsen die we aandeden tijdens deze reis, zal ik later nog een blogpost over schrijven en wat je dan zou kunnen bezoeken.
Een kleine greep van wat we gedaan en gezien hebben tijdens onze reis. Een reis om nooit te vergeten. Het was er geweldig.

Categorieën
Evenement Namibië

Op zoek naar de woestijnolifant

Damaraland – Een van de meest bijzondere momenten tijdens onze reis door Namibië was wel de zoektocht met gids naar de woestijnolifant.
De woestijnolifant is iets kleiner en kunnen langer zonder water dan de afrikaanse olifant. In Damaraland is nauwelijks tot geen water en er zijn bijna geen groene blaadjes. De woestijnolifant loopt soms wel 70 kilometer per dag opzoek naar water en voedsel. Ze hebben voldoende aan 25 tot 50 liter water en kunnen zelfs een paar dagen zonder.

Op zoek naar de Woestijnolifant

Nadat we een kleine familie woestijnolifanten op onze campsite Brandberg White lady Lodge, hadden gezien, hebben we de volgende dag bij een lodge nabij Twijfelfontein, een avondexcursie geboekt. In een hoge auto met enorme dikke banden reden we over zandduinen en droge rivierbedden op zoek naar de woestijnolifant. Onze gids stopte regelmatig op de sporen te bekijken. Hij kon aan de sporen zien in welke richting de olifanten gelopen waren. Voor mij zagen ze er allemaal hetzelfde uit. Na toch wel zo’n 2 uur rondrijden, de olifanten waren veel verder weg dan gedacht, zagen we eindelijk de eerste woestijnolifanten en nog wel met jong. Hoe blij je kunt worden van een paar olifanten. Na de olifanten van alle kanten gefotografeerd te hebben, rijden we nog een stuk verder. Volgens onze gids moeten er nog meer olifanten in de buurt zijn. En dat klopt. De groep olifanten is veel groter. Intussen begint de zon al onder te gaan en wordt het flink kouder. Maar bij het zien van de olifanten ben ik dat alweer vergeten. Na alle foto’s te hebben genomen, die we wilde, rijden we weer terug naar de lodge. Halverwege stoppen we nog even om de benen te strekken, een drankje te drinken en van een zonsondergang te genieten. Wat een dag!
Terug bij de lodge stappen we in onze eigen auto en gaan in het donker op zoek naar de campsite voor die nacht.

Categorieën
Bestemmingen Italië

Met de trein naar en wandelen in de Cinque Terre

Cinque Terre – Monterosso al Mare, Vernazza, Corniglia, Manarolo en Riomaggiore. Vijf kleurrijke, lieflijke en zeer mooi gelegen dorpjes langs de grillige en schilderachtige kuststrook. De dorpjes zijn allemaal net even iets anders, maar stuk voor stuk zijn ze prachtig en zo uniek. Niet voor niets staat Cinque Terre op de wereld erfgoedlijst van Unesco. Op deze website vind je alles wat handig is om te weten.

Cinque Terre

Op het station van La Spezia kochten we een trein- en toegangskaart waarmee 2 dagen naar Cinque Terre konden gaan. We starten ons bezoek aan deze dorpjes in Monterosso. Vanuit de trein heb je geen geweldig uitzicht, omdat het daar in de trein te druk voor is en omdat je veel door tunnels rijdt. Helaas. Monterosso is het enige dorp met een zandstrand. Na koffie gedronken te hebben en wat door het dorpje geslenterd te hebben, hoppen we weer op de trein om naar Vernazza te gaan. Ook in Vernazza lopen we wat door het dorp, genieten van de zee en al het moois om ons heen.

Op naar Corniglia. Dit dorpje ligt niet direct aan de kust, maar we moeten met een trap omhoog om in Corniglia te komen. We wandelen wat door het dorp en genieten hier van een uitgebreide lunch. Na de lunch gaan we wandelen naar Manarola. Onze reisgids beschreef dit als één van de mooiste routes in de Cinque Terre. Vanuit Corniglia gaat de wandeling zo’n 300 meter omhoog. Echt heel erg zwaar, ik ben niet geboren om te klimmen. Als je eenmaal hoog op de berg bent, slingert het pad, relatief vlak tussen de wijnranken en bloemen door. Je hebt bovenop de berg prachtige uitzichten over de zee en Corniglia, dat steeds kleiner. Uitzichten als ansichtkaarten. Na stevig doorstappen en van het uitzicht genietend, komen we aan in Manarola. Het eerste wat we doen, is een terrasje pakken en een heerlijk koud biertje te drinken. Daarna wandelen we nog wat door het dorp en besluiten om in Manarola te blijven eten. Dat kan natuurlijk niets anders dan vis zijn. En omdat we een toegangskaart voor 2 dagen hebben, laten we Riomaggiore voor vandaag voor wat het is en starten we we daar de volgende dag.

Categorieën
In Beeld Italië

Vakantie in Italië

Italië – De laatste keer dat ik in Italië was, was zo’n 23 jaar geleden. Het werd dus wel weer eens tijd om te gaan.
Geen roadtrip deze vakantie, maar vanuit Sarzana en vandaaruit overal met de huurauto of de trein naar toe.

Vakantie in Italië

Vakantie in Italië was veel zon, af en toe een buitje, lekker warm, mooie afwisseling van natuur en cultuur. Het was relaxed en lekker eten. Zo zijn we langs de kust gereden van Portofino naar Levanto, gingen we naar Portovenere, namen we de trein naar Florence. We namen de auto naar La Spezia en vandaar uit de trein naar Cinque Terre. Voordat we naar huis vlogen, gingen we nog even naar Lucca en de toren van Pisa en kon ik het niet laten om met m’n handen de omvallende toren tegen te houden.

Kortom, Italië was geweldig.

Categorieën
Fotografie Namibië Tutorials & Tips

Hoe fotografeer je de Melkweg?

Experimenteren met het fotograferen van de melkweg is heel erg leuk. Tijdens onze reis door Namibië kreeg ik deze kans. Voordat we op reis gingen had ik wat gegoogled op internet over hoe ik de Melkweg zou kunnen fotograferen. Ook had ik voorafgaand aan de reis naar Namibië nog plannen om star trails te fotograferen, maar deze foto is mislukt door teveel omgevingslicht. Maar hoe je de Melkweg zelf zou kunnen fotograferen leg ik hieronder uit.

De Melkweg fotograferen
Wat heb je nodig?
  • Een lichtsterke camera die hogere ISO waardes aankan, en een kitlens of groothoek lens
  • Een statief of iets anders waar je camera stabiel op staat
  • en eventueel een afstandsbediening
De voorbereiding

De ideale omstandigheid om sterren te fotograferen is een wolkloze lucht, op een heldere dag. Check voor je op reis gaat op welke dagen het nieuwe maan is. Voor het mooiste resultaat sta je in een omgeving met zo min mogelijk omgevingslicht. Dat er dan ook geen maan te zien is, helpt. In Namibië was dit geen probleem, want het donker werd, was het ook echt donker. Dat is ook de reden dat mijn foto geen voorgrond heeft. En ik weet dat dit de foto nog beter had gemaakt.

De foto maken

Voordat je de foto maakt, is het belangrijkste, welke instellingen ga je gebruiken? Ik ben tot een paar instellingen gekomen en die werkten erg goed.

  • Zet allereerst je camera op manual, zodat je zelf de volledige controle over de instelling hebt
  • ISO: 3200/6400. Dit ligt erg aan je camera, ik begon met 3200 maar tijdens het fotograferen heb ik de ISO omhoog gezet naar 6400. De sterren kwamen er met 6400 toch nét wat beter uit.
  • Diafragma: Zet het diafragma zover mogelijk open. Dit is afhankelijk van je lens. Ik heb m’n lens op een diafragma van f3,5 gezet.
  • Sluitertijd: 20 tot 30 sec

En dan is het een kwestie van proberen! Maak foto’s en wees verrast door wat je op de foto hebt gezet. Ik heb mijn foto’s bij de Bagatelle Kalahari Game Ranch, waar we op de camping stonden, gemaakt. Ik stond daar, met m’n camera op het statief en afstandsbediening in mijn hand, in het aarde donker met paarden gehinnik op de achtergrond.

 

Categorieën
Evenement In Beeld Wereld

Dag van de Aarde

Dag van de Aarde, beter bekend al earth day is jaarlijks terugkerend evenement. De dag heeft als doelstelling mensen te laten nadenken over hun consumentengedrag en de invloed daarvan op de aarde. Tijdens de Dag van de Aarde op 22 april worden er overal in Nederland evenementen georganiseerd.

Dag van de Aarde

In de afgelopen jaren ben ik tijdens verschillende reizen op vele verschillende en mooie plekken op deze aarde geweest. Onze aarde heeft zoveel moois te bieden, of het nu gaat om de rode zandduinen in de Sossusvlei dan wel de walvissen die ik zag in de baai bij Puerto Madrin in Argentinië en wat te denken van de zonsondergangen in Myanmar. En dan vergeten we bijna de verscheidenheid aan mensen en dieren. Er is nog genoeg te ontdekken.
De dag van de Aarde is een mooi moment om een aantal van deze plekken nog eens te laten zien. Voor dit bericht heb ik 10 foto’s geselecteerd. Kijken jullie mee?