Ethiopië Archieven - Jacqueline Fransen | Travelphotography & writing

Even terugkijken naar 2015, maar dan op naar 2016

Allereerst, de beste wensen voor 2016 en bedankt voor het lezen van m’n schrijfsels en het bekijken van m’n foto’s. Nu 2016 begonnen is, wil ik nog even terugblikken op 2015. Een geweldig jaar was het. Eindelijk wist ik welke richting ik op wil met mijn website wil. Ik wil fotograferen en verhalen schrijven, nu de focus te zien vasthouden. Een uitdaging.
Ik maakte afgelopen jaar reizen naar Bretagne, Arcen, Ethiopië, deed ik een dagtrip naar Rotterdam en bezocht het Amsterdam Light Festival.

[ozy_one_half] De verhalen die het best gelezen zijn in 2015

1. In beeld – Dagje Rotterdam in Zwart / Wit

2. Weekend weg in foto’s | Arcen

3. In beeld – Amsterdam Light Festival 2015

4. Fotografie experimenten in Zweden

5. 5 redenen om naar Bretagne te gaan

Dit is het enige overzicht dat ik van 2015 ga geven. Cijfers over aantal bezoekers komen er niet. Ik ben niet zo van de cijfers. En dan nu naar mijn plannen voor 2016… [/ozy_one_half][ozy_one_half_last]2016

Afgelopen dagen ben ik druk aan het brainstormen geweest. Om mijn fotografie verder te ontwikkelen, wil ik oa een 52 weken project doen. Elke week een ander onderwerp. Iemand een suggesties?? Ook wil ik m’n kennis over lightroom en photoshop uitbreiden. Op m’n blog wil ik die kennis met jullie gaan delen. Verder wil ik ook m’n schrijven verbeteren, want ik vind dit super leuk om te doen. Ik ben nog op zoek naar een cursus ofzo.

Op mijn wensenlijstje te bezoeken landen voor 2016 staan: Vlieland, Portugal, Namibië en Londen. Er staat nog niets vast, dus misschien wordt het wel iets heel anders. Wat ik wel zeker weet, is dat er weer gereisd gaat worden. Maar eerst moeten er nog wat verhalen geschreven worden over Ethiopië en ik wil ook verhalen gaan schrijven van eerdere reizen. Over Myanmar bijvoorbeeld. Genoeg plannen voor 2016 dus. Ik heb er zin in en ben benieuwd welke verassingen er op mijn pad gaan komen.

Wat zijn jullie plannen voor 2016??[/ozy_one_half_last]

De koffieceremonie

Ethiopië – Buna ((koffie) spreek je uit als boena) is de nationale drank van Ethiopie, staat voor gastvrijheid en wordt door familie, buren, vrienden en onverwachte gasten ritueel gedronken. De volwassenen nemen plaats rond de plek waar de koffie gezet gaat worden. Op de vloer ligt vers gesneden gras, doorgaans met kleine gekleurde bloemen erop. De gastvrouw, gekleed in traditionele kleding, zittend op een berchuma (typisch Ethiopisch krukje met drie poten) wakkert een vuurtje aan. Dit kan een open houtvuurtje zijn maar de laatste jaren wordt er steeds meer gebruik gemaakt van houtskoolbranders. Op een klein vuurtje ernaast wordt etan (wierook) gebrand. Het is de bedoeling dat de koffie- en de wierookgeur zich straks vermengen. De opstijgende, geurende rookwalmen hebben de functie om God te eren. De Ethiopiërs gebruiken de ceremonie om tot rust te komen en nemen ruim de tijd, twee tot drie uur, om met iedereen te praten en nieuwtjes te horen.

Wat gebeurt er nu precies tijdens een koffieceremonie?

De rauwe koffiebonen worden eerst gewassen en gedroogd. Intussen is een platte schaal op het vuurtje voorverwarmd waarop de bonen gebrand kunnen worden. De gastvrouw roert en schudt de bonen totdat ze zwart en glanzend zijn. Na het branden, laat de gastvrouw haar gasten de geur van de net gebrandde koffiebonen opsnuiven. Er wordt zoute popcorn rondgedeeld. Een beetje vreemde combinatie, als je het mij vraagt. Zeker niet vies.

Nadat de bonen zwart en glanzend gebrand zijn, worden tot een poeder in een vijzel fijngestampt. Dit vergt enige kracht. Je houdt daarna een soort snelfiltermaling over. De jebena, een zwarte koffiepot gemaakt van klei, met een ronde bodem en een tuit in het midden, wordt gevuld met water en op het vuur gezet.

De gecruste koffiebonen worden in de koffiepot gedaan, waarna er heet water aan wordt toegevoegd. De sini’s, kleine mokjes, staan klaar op een soort dienblad met pootjes.

De koffiepot gaat nu op het vuur. Even wachten voor het beste resultaat. Als de koffie voldoende getrokken is tilt de gastvrouw de jebena op en schenkt de koffie van grote hoogte in de sini’s. En zelfs ik, die altijd melk in haar koffie heeft, lust dit zwart.

Weinig tijd omdat er in Ethiopië teveel te zien en te beleven valt? No problem! In Ethiopië zijn ‘buna bets’ (koffiehuizen) waar de geurige koffie de gehele dag gedronken kan worden.

Welke rituelen maken een land bijzonder?