Tag: Featured

Categorieën
Ethiopië Fotografie The Monochrome Series

The Monochrome series (2)

7-daagse zwart/wit challenge

Afgelopen december deed ik op facebook mee aan een 7-daagse zwart/wit challenge. De opdracht: 7 dagen zwart/wit foto’s van het alledaags leven. Daag 1 vriend uit per dag.
Tijdens deze 7-daagse zwart/wit challenge was het sinterklaas, na de sinterklaas verschenen de eerste kerstspullen en ging het zelfs een weekend sneeuwen. En okee, er zijn er een paar die niet alledaags zijn, maar wel een paar van een hele mooie reis door Ethiopië.
En zie hieronder de gemaakte foto’s.

Dag 1
Dag 2

 

Dag 3
Dag 4

Dag 5

Dag 6

Dag 7

Categorieën
Evenement Namibië

Op zoek naar de woestijnolifant

Woestijnolifant

Damaraland – Een van de meest bijzondere momenten tijdens onze reis door Namibië was wel de zoektocht met gids naar de woestijnolifant.
De woestijnolifant is iets kleiner en kunnen langer zonder water dan de afrikaanse olifant. In Damaraland is nauwelijks tot geen water en er zijn bijna geen groene blaadjes. De woestijnolifant loopt soms wel 70 kilometer per dag opzoek naar water en voedsel. Ze hebben voldoende aan 25 tot 50 liter water en kunnen zelfs een paar dagen zonder.

Op zoek naar de Woestijnolifant

Nadat we een kleine familie woestijnolifanten op onze campsite Brandberg White lady Lodge, hadden gezien, hebben we de volgende dag bij een lodge nabij Twijfelfontein, een avondexcursie geboekt. In een hoge auto met enorme dikke banden reden we over zandduinen en droge rivierbedden op zoek naar de woestijnolifant. Onze gids stopte regelmatig op de sporen te bekijken. Hij kon aan de sporen zien in welke richting de olifanten gelopen waren. Voor mij zagen ze er allemaal hetzelfde uit. Na toch wel zo’n 2 uur rondrijden, de olifanten waren veel verder weg dan gedacht, zagen we eindelijk de eerste woestijnolifanten en nog wel met jong. Hoe blij je kunt worden van een paar olifanten. Na de olifanten van alle kanten gefotografeerd te hebben, rijden we nog een stuk verder. Volgens onze gids moeten er nog meer olifanten in de buurt zijn. En dat klopt. De groep olifanten is veel groter. Intussen begint de zon al onder te gaan en wordt het flink kouder. Maar bij het zien van de olifanten ben ik dat alweer vergeten. Na alle foto’s te hebben genomen, die we wilde, rijden we weer terug naar de lodge. Halverwege stoppen we nog even om de benen te strekken, een drankje te drinken en van een zonsondergang te genieten. Wat een dag!
Terug bij de lodge stappen we in onze eigen auto en gaan in het donker op zoek naar de campsite voor die nacht.

Categorieën
Bestemmingen Italië

Met de trein naar en wandelen in de Cinque Terre

Cinque Terre

Cinque Terre – Monterosso al Mare, Vernazza, Corniglia, Manarolo en Riomaggiore. Vijf kleurrijke, lieflijke en zeer mooi gelegen dorpjes langs de grillige en schilderachtige kuststrook. De dorpjes zijn allemaal net even iets anders, maar stuk voor stuk zijn ze prachtig en zo uniek. Niet voor niets staat Cinque Terre op de wereld erfgoedlijst van Unesco. Op deze website vind je alles wat handig is om te weten.

Cinque Terre

Op het station van La Spezia kochten we een trein- en toegangskaart waarmee 2 dagen naar Cinque Terre konden gaan. We starten ons bezoek aan deze dorpjes in Monterosso. Vanuit de trein heb je geen geweldig uitzicht, omdat het daar in de trein te druk voor is en omdat je veel door tunnels rijdt. Helaas. Monterosso is het enige dorp met een zandstrand. Na koffie gedronken te hebben en wat door het dorpje geslenterd te hebben, hoppen we weer op de trein om naar Vernazza te gaan. Ook in Vernazza lopen we wat door het dorp, genieten van de zee en al het moois om ons heen.

Op naar Corniglia. Dit dorpje ligt niet direct aan de kust, maar we moeten met een trap omhoog om in Corniglia te komen. We wandelen wat door het dorp en genieten hier van een uitgebreide lunch. Na de lunch gaan we wandelen naar Manarola. Onze reisgids beschreef dit als één van de mooiste routes in de Cinque Terre. Vanuit Corniglia gaat de wandeling zo’n 300 meter omhoog. Echt heel erg zwaar, ik ben niet geboren om te klimmen. Als je eenmaal hoog op de berg bent, slingert het pad, relatief vlak tussen de wijnranken en bloemen door. Je hebt bovenop de berg prachtige uitzichten over de zee en Corniglia, dat steeds kleiner. Uitzichten als ansichtkaarten. Na stevig doorstappen en van het uitzicht genietend, komen we aan in Manarola. Het eerste wat we doen, is een terrasje pakken en een heerlijk koud biertje te drinken. Daarna wandelen we nog wat door het dorp en besluiten om in Manarola te blijven eten. Dat kan natuurlijk niets anders dan vis zijn. En omdat we een toegangskaart voor 2 dagen hebben, laten we Riomaggiore voor vandaag voor wat het is en starten we we daar de volgende dag.

Categorieën
Fotografie Tutorials & Tips

Een koffer vol vakantie fotografietips

Fotografietips

Nu bijna heel Nederland in vakantie-modus is, is het een goed moment om nog even wat vakantie fotografietips met jullie te delen.

6 Vakantie fotografietips
1. Compositie

Je foto’s vallen of staan met compositie. Vanuit ooghoogte fotograferen is misschien heel er gemakkelijk, maar geeft niet altijd het gewenste resultaat. Probeer eens een heel laag perspectief, door door je knieën te gaan. Daardoor zie je weer hele andere dingen. Gebruik gras of bloemen als voorgrond. Hierdoor creëer je diepte in je foto.
Een goede theorie om eens te bekijken is die van ‘de regel van derden’. Je verdeelt een afbeelding in negen gelijke vlakken met twee horizontale en twee verticale lijnen. Een foto waarin een aandachtspunt, zoals het onderwerp van de foto, in het midden wordt geplaatst, is meestal niet erg spannend. Wanneer deze op of rond een van de vier kruispunten van deze lijnen valt, ook wel een sterke plaats genoemd, wordt een foto vaak sterker en dynamischer.

2. Het Gouden Uurtje

Het gouden uur, ook wel magische uur genoemd, is een term uit de fotografie, die de korte periode na zonsopgang of voor zonsondergang aangeeft, waarin er meer indirect zonlicht is, waardoor het licht meer rood en zachter is. Omdat de zon aan de horizon staat, gaat het licht een langere afstand door de atmosfeer. Het blauwe licht wordt hierdoor meer verstrooid, waardoor het rode licht relatief meer aanwezig is. Bekijk vooraf op welk tijdstip het Gouden Uur is. Op de website www.golden-hour.com kun je precies zien wanneer het Gouden Uur op jouw locatie er is en hoe lang het duurt. Eventueel kun je ook de app downloaden.
Zet je witbalans op bewolkt, om de kleuren te versterken. Ga niet te snel weg. Het licht verandert ongelooflijk snel tijdens het Gouden Uur. De eerste foto die je van het landschap maakte toen je net aankwam zal er stukken anders uitzien wanneer je dezelfde foto 10 minuten later nogmaals maakt.

3. Details

Vaak ben je tijdens je reis door een andere omgeving onder de indruk van alles wat anders is dan in Nederland. Maar vergeet de details niet vast te leggen. Flora en fauna in je vakantieland, tegels op straat, deurknoppen in uiteenlopende vormen, noem het maar op. Zulke details zijn leuk om te blijven herinneren en geven je vakantiefotoserie meer diepgang.

4. Experimenteren

Wil je iets fotograferen maar weet je niet hoe het uit zal pakken? De vakantie is perfecte periode om de tijd te nemen en het gewoon lekker uit te proberen! Zo heb ik zelf in Namibië de melkweg gefotografeerd. Iets wat ik nog nooit gedaan had, maar best gelukt is.

5. Vertel een verhaal

Je kent de uitdrukking vast wel. “Een beeld zegt meer dan 1000 woorden” En dat is ook zo. Ga op je voel af en bekijk wat er om je heen gebeurt. Een persoon fotograferen kan interessant zijn, maar wat is diegene aan het doen? Iets van de omgeving erbij fotograferen maakt een foto nog interessanter.

6. Ga op reis en geniet

Een oud perzisch spreekwoord zegt: “Wandel door het leven en praat met iedereen” Een goed motto voor een vakantie. Doe je dat, dan zul je altijd weer verrassende contacten hebben die leiden tot bijzondere foto’s. Of je nu heel ver weg gaat of dichtbij blijft, fotograferen kun je altijd en overal op reis. Respecteer de lokale bevolking, cultuur, natuur en maak contact.

Fijne zomer en geniet van jullie vakantie!

Categorieën
Fotografie Namibië Tutorials & Tips

Hoe fotografeer je de Melkweg?

Melkweg fotograferen

Experimenteren met het fotograferen van de melkweg is heel erg leuk. Tijdens onze reis door Namibië kreeg ik deze kans. Voordat we op reis gingen had ik wat gegoogled op internet over hoe ik de Melkweg zou kunnen fotograferen. Ook had ik voorafgaand aan de reis naar Namibië nog plannen om star trails te fotograferen, maar deze foto is mislukt door teveel omgevingslicht. Maar hoe je de Melkweg zelf zou kunnen fotograferen leg ik hieronder uit.

De Melkweg fotograferen
Wat heb je nodig?
  • Een lichtsterke camera die hogere ISO waardes aankan, en een kitlens of groothoek lens
  • Een statief of iets anders waar je camera stabiel op staat
  • en eventueel een afstandsbediening
De voorbereiding

De ideale omstandigheid om sterren te fotograferen is een wolkloze lucht, op een heldere dag. Check voor je op reis gaat op welke dagen het nieuwe maan is. Voor het mooiste resultaat sta je in een omgeving met zo min mogelijk omgevingslicht. Dat er dan ook geen maan te zien is, helpt. In Namibië was dit geen probleem, want het donker werd, was het ook echt donker. Dat is ook de reden dat mijn foto geen voorgrond heeft. En ik weet dat dit de foto nog beter had gemaakt.

De foto maken

Voordat je de foto maakt, is het belangrijkste, welke instellingen ga je gebruiken? Ik ben tot een paar instellingen gekomen en die werkten erg goed.

  • Zet allereerst je camera op manual, zodat je zelf de volledige controle over de instelling hebt
  • ISO: 3200/6400. Dit ligt erg aan je camera, ik begon met 3200 maar tijdens het fotograferen heb ik de ISO omhoog gezet naar 6400. De sterren kwamen er met 6400 toch nét wat beter uit.
  • Diafragma: Zet het diafragma zover mogelijk open. Dit is afhankelijk van je lens. Ik heb m’n lens op een diafragma van f3,5 gezet.
  • Sluitertijd: 20 tot 30 sec

En dan is het een kwestie van proberen! Maak foto’s en wees verrast door wat je op de foto hebt gezet. Ik heb mijn foto’s bij de Bagatelle Kalahari Game Ranch, waar we op de camping stonden, gemaakt. Ik stond daar, met m’n camera op het statief en afstandsbediening in mijn hand, in het aarde donker met paarden gehinnik op de achtergrond.

 

Categorieën
Bestemmingen Namibië

Een bijzondere rondreis door Namibië

Namibië

Namibië – Namibië was een rondreis in een 4×4 met daktent in 28 dagen en 6000 km. Het waren eindeloze wegen, rood en geel zand, afwisselende landschappen, warm en koud, droog en stoffig. Namibië was vuur maken, het was kamperen onder de sterren. Namibië was de Melkweg, zonsopkomsten en zonsondergangen en de opkomst van de maan. Het was een rondreis met dagen niet douchen, het was vrijheid en avontuur. Namibië was ontmoetingen met Himba’s en Bosjesmannen. Het was fotograferen in spookstad Kolmanskop en de Melkweg.

5 hoogtepunten van een bijzondere rondreis door Namibië
1. Kalahari woestijn

Al rijdend naar onze campsite zagen we eindeloze rijen witte en rode zandduinen. We zagen hier een adembenemende zonsondergang. We fotografeerde hier de melkweg. Spotte hier de eerste oryxen en cheeta’s. De cheeta’s helaas wel in gevangenschap. En ik heb een cheeta geaaid. Echt nooit gedacht dat ik zoiets zou doen.

2. Etosha NP

Etosha is het grootste wildpark van Namibië. Het is één van de beste plekken in zuidelijk Afrika om de Big Five te zien. Wilde beesten in het echt spotten is echt onbeschrijfelijk geweldig. Al eerder schreef ik hier over.

3. Sossus Vlei

De gigantische rood-oranje zandduinen zorgen voor een betoverend landschap. De duinen nodigen uit tot een beklimming, om bovenaan de woestijn te genieten van een overweldigend zicht op de omringende woestijn. Natuurlijk beklommen we Dune 45 voor de zonsopgang. Helaas viel dat een beetje tegen en liet de zon best lang op zich wachten. Daarna door naar Dead Vlei, een hachelijke rit over bijzonder mul zand. Dead Vlei is een witte zoutvlakte wordt omringd door wel 300 meter hoge oranje zandduinen. Maar de belangrijkste bezienswaardigheid van Deadvlei zijn de vele dode bomen: zwartgeblakerd door de zon en standhoudend door de enorme droogte.

4. De kolonie zeeleeuwen bij Cape Cross

Aan de kust bij Cape Cross vind je een enorme groep zeeleeuwen, echt een bezienswaardigheid. Om toegang te krijgen tot het Reserve moet u entree betalen. Daarna kunt u doorrijden tot de kust waar een grote parkeerplaats is. Daar zult u direct de talloze zeeleeuwen zien liggen, schuifelen of ruziemaken. Niet alleen omdat het er zoveel bij elkaar zijn is indrukwekkend, maar ook de stank. Je ruikt de zeeleeuwen al voordat je ze gezien hebt.

5. De reis zelf

Onze reis was een aaneenschakeling van hoogte punten. In dit land vind je sublieme vergezichten, bijzondere natuurverschijnselen en een weergaloze dierenwereld. De reis ging eerst helemaal naar het zuiden. Over de Oranjerivier heenkijkend, konden we Zuid-Afrika zien. Vandaar gingen we langs de kust weer helemaal naar noorden. We stonden een paar nachten op een campsite aan de Kunene rivier. Deze rivier ligt tussen Namibië en Angola. De wegen waren eindeloos lang, maar tegen de tijd dat het uitzicht begon te vervelen, moest je links- of rechtsaf en dan was het landschap weer helemaal anders.
Dit was de meest bijzondere reis ooit en ik ben toch al best in veel landen geweest.

Categorieën
Ethiopië Evenement Myanmar Namibië

Internationale Vrouwendag 2017

Internationale Vrouwendag

Het is internationale vrouwendag vandaag! Een mooie dag om de mooie vrouwen van deze wereld in het zonnetje te zetten en ze te vieren. In de foto’s bij deze blogpost laat ik de vele mooie vrouwen zien die ik tijdens m’n vele reizen ben tegen gekomen.

Internationale Vrouwendag

Internationale Vrouwendag stond en staat voor het gevoel van solidariteit en strijdbaarheid van vrouwen overal ter wereld. De viering ervan vindt vaak plaats rond een specifiek thema – bijvoorbeeld voor vrouwenrechten of tegen geweld of armoede. In 1911 werd de Vrouwendag internationaal voor het eerst gevierd en een jaar later voor het eerst in Nederland. Aanvankelijk werd de Vrouwendag op verschillende data gehouden, pas in 1922 werd 8 maart gekozen als vaste datum.

Nothing can dim the light which shines from within. – Maya Angelou

Categorieën
Fotografie Nederland The Monochrome Series

The Monochrome Series (1)

Oostvaardersplassen

De eerste in de Monochrome Series. Al eerder deed ik een blogpost over Rotterdam met Zwart-Wit foto’s, maar vanaf dit jaar wil ik daar een regelmatig terugkerend onderwerp van maken. En in deze eerste serie is de Oostvaardersplassen te zien.

De Oostvaardersplassen

Afgelopen zaterdag maakten we een winterwandeling in de Oostvaardersplassen. Onder begeleiding van een gids gingen we een stilte gebied in. Wat een prachtig gebied zijn de Oostvaardersplassen! Zelfs in de winter. En wat een geluk, het bleef tijdens het wandelen droog.
Toen ik tijdens de wandeling herten wilde fotograferen, werd ik behoorlijk geconfronteerd met m’n lengte. Het riet in de Oostvaardersplassen is zo hoog, dat ik alleen wat ruggetjes van herten zag bewegen. In een uitkijkhut kwam dat later in de wandeling helemaal goed. Helaas hebben we tijdens geen runderen gezien.
Wist je dat de diverse paarden families communiceren door middel van hun poep? Aan de poepen ruiken ze de verschillende families, uit hoeveel merries en hengsten de familie bestaat en hoeveel veulens een familie heeft. Een wandeling in dit natuurgebied kan ik je zeer aanbevelen. Ik denk dat ik dit jaar nog wel een keer ga.

Nu ik ben begonnen met experimenten met Zwart-Wit foto’s, ben ik benieuwd naar jullie mening. Wat vinden jullie van natuur foto’s in zwart-wit?

Categorieën
Bestemmingen Namibië

Drukte rond de waterholes in Etosha NP

Etosha NP

Etosha NP – Zonder een safari in Etosha is een reis door Namibië niet helemaal compleet. De lijst met dieren in Etosha is lang. Denk aan oa. zebra’s, gnoes, springbokken, neushoorns, giraffen, leeuwen en struisvogels.

Etosha NP

Etosha NP is absoluut een uniek park. De naam Etosha is te vertalen met ‘plaats van spiegels’ of ‘plaats van droog water’ of ‘de grote witte plaats’.
Het Etosha Nationaal Park is met een oppervlakte van 22.000 hectare één van de grootste wildparken van Afrika. Rond de zoutpan in Etosha ligt een groot aantal waterdrinkplaatsen waar het wild in grote groepen komt drinken.

Vanaf Galton gate reden we langzaam naar onze eerste camping Olifantrus. Onderweg spotten we de eerste springbokken en bij de eerste waterhole waar we stopten zien we een grote diversiteit van beesten. Giraffen, springbokken, zebra’s en zelfs een secretarisvogel. Wat overweldigend en indrukwekkend zijn beesten toch om te zien. ’s Avonds als de zon onder gegaan is, gaan we naar de waterhole bij de camping. Daar vind een ware strijd plaats tussen twee neushoorns. Er wordt door iedereen die daar bij is, bijna ademloos toegekeken. Het heeft zoiets magisch, dat ik het liefst er de hele nacht zou blijven zitten. Helaas moet er een hapje gegeten worden.


De volgende dag gaan we in onze auto, al wild spottend, naar de volgende campsite Okaukuejo. We rijden van waterhole naar waterhole via het sprookjeswoud. En we spotten die dag onze eerste leeuwen van deze reis. Een leeuw en leeuwin liggen heel rustig in de schaduw van de boom. Verder rijdend zien we langs de kant van de weg een kadaver van een giraf liggen. Aan het eind van de middag komen we aan in Okaukuejo. Voordat de zon ondergaat, gaan we naar de waterhole nabij de campsite. Hier zien we eerst giraffen die komen drinken. Het is echt grappig om giraffen te zien drinken. Eerst spreiden ze hun voorpoten en knikken ze iets door de knieën. Als ze overeind komen, maken ze een sprongetje. Daarna komen er olifanten langs.

Dag 3 in Etosha. In de ochtend staan we vroeg op en doen een gamedrive rondom Okaukuejo. We spotten deze ochtend een paar leeuwinnen. In de eerste instantie moeten we er voor in de file staan, maar ons wachten wordt beloond. We zijn op een bepaald moment alleen met de leeuwinnen. Echt even een juich momentje. In stilte dan… 😉 Aan het eind van de middag gaan we naar onze laatste campsite in Etosha, Halali. Onderweg gaan we weer langs een aantal waterholes. Dit zijn natuurlijke waterholes en die zijn aan het eind van het droge seizoen behoorlijk opgedroogd. Begrijpelijk, maar o zo jammer. Halali heeft ook z’n eigen waterhole. Daar komen we ’s avonds net te laat aan. Het meest spectaculaire van die avond heeft dan al plaatsgevonden. We zien dan wel een leeuwin en een neushoorn met jong bij de waterholes. Helaas geen avond om lang te blijven hangen.

De laatste dag in Etosha. Het is een zeer grijze dag en af en toe regent het een beetje. Rijdend naar de gate bij Namutoni zien we maar weinig wild. Het mooiste van Etosha hebben we eigenlijk wel gezien.

Het enige wat ik jammer vond, was dat we de zoutpan niet zo goed hebben gezien. Ik had er wel overheen willen rijden. Maar, wat was Etosha NP geweldig. Ik had er nog wel langer willen blijven.

Categorieën
Bestemmingen Namibië

Urban exploration in Kolmanskop

Kolmanskop

Kolmanskop – Al tijden wil ik graag eens aan urban exploration doen: het verkennen van leegstaande, op decoratieve wijze vervallen gebouwen en daar dan fotoreportages over maken. In Kolmankop kreeg ik eindelijk die kans. Een droom werd werkelijkheid.

Toen we plannen aan het maken waren voor Namibië, was het idee dat behalve naar Namibie gaan, we ook naar Botswana zouden gaan voor de Okavango delta. Maar toen ik doorkreeg dat we dan niet naar Kolmanskop konden, heb ik mijn vriend overgehaald om dan alleen heel Namibië te doen.

Kolmanskop

Het is een heuse spookstad, midden in de woestijn van Namibië. In 1908 ontstond de plaats Kolmanskop omdat er op verschillende plekken in de woestijn diamanten werden gevonden. Na de eerste wereld oorlog stortte de diamantmarkt in met als gevolg dat Kolmanskop helemaal leeg liep. Tot zover een klein beetje geschiedenis over het spookstadje. Omdat Kolmanskop in het Sperrgebiet ligt, heb je een vergunning nodig om de plaats te mogen bezoeken. Hiervoor moet je naar Luderitz om er een te kopen. Wij hebben ervoor gekozen om een fotografen vergunning te kopen omdat je er dan de hele dag erin mag en ook zonder gids.

In bezit van een fotografen vergunning, vertrokken we na de lunch naar Kolmanskop. Iets wat ik niet verwacht had, maar we waren hier helemaal alleen. Een beetje eng vond ik het wel. Stel je voor: dat ik door vloer zou zakken of zo iets. Doordat ik zo opging in het fotograferen, was ik m’n angst snel vergeten. Prachtig hoe het zand van de woestijn z’n grip op het stadje krijgt.

Mocht je nu zelf naar Kolmanskop willen, dan raad ik je aan om je permit in Luderitz te kopen. ’s Morgens kun je onder begeleiding van een gids Kolmanskop bezichtigen. En met een fotografen permit mag je er van zonsopgang tot zonsondergang in.